Het Centrum voor Europese Cultuur werd
in december 1993 opgericht onder auspiciën van de Koninklijke Academie van
België, in de overtuiging dat het Europese eenmakingsproces te exclusief financieel
en economisch verloopt en te weinig oog heeft voor de culturele bijdrage van Europa
in de wereld. Het CEC is een wetenschappelijk centrum en wil projecten steunen,
colloquia en lezingen organiseren, en publicaties verzorgen die de culturele dimensie
van Europa belichten.
Van bij het begin werd het begrip cultuur in zijn ruimste zin opgevat. Cultuur werd
gezien als het systeem, het samenhangend geheel van rechtspleging, normen, gebruiken
en gewoonten, omgangsvormen, instellingen enzovoort, waarmee en waarin samenlevingen
de menselijke geest in staat stellen zich te ontwikkelen en resultaten voort te
brengen. Deze visie is ontegensprekelijk verbonden met de structuur van de Academie
zelf, die de natuur- en de geesteswetenschappen samen met de kunsten – kortom alle
cultuuruitingen - verenigt.
Het is dan zonder meer logisch dat het CEC, als bijzondere Commissie van de Academie,
is samengesteld uit leden van de drie Klassen van de Academie, onder wie prof. dr.
Mark Eyskens werd voorgesteld als voorzitter. Een woordje over de twee begrippen
‘cultuur’ en ‘Europa’ is wellicht niet overbodig. Beide hebben tegelijkertijd zeer
uitgebreide maar tevens al te dikwijls vage of uiteenlopende betekenissen. In een
laatste woordje komt de verhouding aan bod tussen Europa en de rest van de wereld.